De goden zij dank, daar ben je eindelijk.
En je bent veel mooier dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
Pardon?
Ben je hier niet voor het gearrangeerde huwelijk?
Nee.
Zoek je misschien een man?
Nee.
Waarom ben je dan hier?
We hoorden dat er recent vreemden zijn aangekomen,
een onbehouwen groep die prat gaat op Wraith-moorden.
Ja, we denken dat het Satedans zijn.
Bedoel je de drie luidruchtige dronkaards
die alle dagen in de kroeg zitten te zuipen?
- Dat moeten ze wel zijn. - Ze logeren in de herberg.
- Bedankt. - Heel graag gedaan.
En mocht je toch overwegen dat je een man...
Oké, ik kijk in de herberg, jij in de kroeg.
Lijkt me prima.
Hallo.
Ik zoek drie personen die recent zijn aangekomen.
Ik heb gehoord dat ze gulzige eters en drinkers zijn.
En blijkbaar nogal luidruchtig
over hun recente successen tegen de Wraith.
De mensen die je zoekt,
zijn heel dapper of heel erg dom.
Hoezo?
Als de Wraith horen dat ze zo opscheppen,
kan het ze duur komen te staan.
Ik denk niet dat ze bang hoeven te zijn dat een Wraith hen hoort.
Natuurlijk niet.
Maar de Wraith kunnen de oren van anderen gebruiken.
Ken je de mensen die ik zoek?
Sorry. Ik bemoei me nergens mee,
wat jij misschien ook zou moeten doen.
En jij zou kunnen overwegen je ongevraagde advies te bieden
aan iemand die ervoor openstaat.
Die houding van je kan je duur komen te staan, of erger.
Wat gaat er als eerste weg? Die oren of die mooie ogen?
Wat dacht je van je hoofd?
- Ronon. - Ara, Rakai.
- Heb je't gerucht gehoord? - Welk gerucht?
- Laat maar. Vergeet wat ik zei. - Wacht. Waar gaat dit over?
Het zou onverantwoord van me zijn iets te zeggen.
Oké, omdat je zo aandringt:
De IOA heeft een definitief besluit genomen.
Ze hebben de nieuwe leider van Atlantis gekozen.
En wie is het?
Het is nog niet officieel,
maar er wordt beweerd dat ze gaan voor hun expert
in oude technologie en Replicator-activiteit.
Klinkt je dat bekend in de oren?
- Jij? - Ja. Wie anders?
Ik hoorde dat ze een wetenschapper...
Waarom niet? Het is tijd dat een van ons
een echte machtspositie krijgt.
- En met "ons" bedoel je "jij". - Precies.
Maar het is eng. Ik moet beslissingen nemen
die zowel de stad als het hele stelsel beïnvloeden.
- Ja, eng. Heel eng. - Aan de andere kant
bekritiseert een leider zichzelf nooit.
Ik ben klaar voor de uitdaging. Ik zal hen trots maken.
Radek, ik ga je trots maken.
De Wraith-Replicatoroorlog is in volle gang.
Blijkbaar kregen de Replicators er flink van langs
bij hun laatste aanval.
Goed nieuws, John. Goed gedaan.
- Hoi. - Ik heb de rapporten klaar voor je.
Sam. Nog nieuws?
Ik bereid de wisseling in bevelvoering voor.
- Vertel me niets. Ik weet het al. - Echt waar?
Ik wil alleen zeggen dat de IOA geen betere keuze had kunnen maken.
- Dank je, Rodney. - Nee, nee, dat is te aardig van je.
Wat?
"Dank je, Rodney. " Wacht even. Je bedoelt dat...
Ja. Ze is onze nieuwe baas.
- Ik dacht dat jullie dood waren. - Nou, wij ook.
Hoe hebben jullie de Wraith-aanval op Sateda overleefd?
- We waren er niet. - Ik begrijp het niet.
Toen we besloten tegen de Wraith terug te vechten,
wachtten we niet tot ze naar ons toe kwamen.
We begonnen operaties tegen hun vestingen uit te voeren.
Snelle aanvallen. Erin, harde aanval, wegwezen.
Maar bij deze gelegenheid verknoeiden we het wegwezen.
Ik zag de Darts jullie positie raken.
Wat je niet zag, is dat we een netwerk van grotten vonden.
Toen de Wraith aanvielen,
stortte de ingang in en waren we afgesloten.
We hadden ons pas na drie dagen uitgegraven.
Tegen die tijd stikte het er van ze.
Het was duidelijk dat ze zouden gaan aanvallen.
Pas na nog twee weken vonden we onze weg
door de poort, maar toen was het te laat.
Toen we weer bij Sateda waren, was er niets meer over.
Het spijt me. Ik had jullie nooit moeten achterlaten.
Doe niet zo idioot, Ronon.
Toen je naar de poort ging,
kon je niet weten dat die Darts erdoor zouden komen.
En waren we meegegaan,
waren we net als iedereen gestorven bij de aanval op Sateda.
Je overleefde het alleen omdat ze je tot renner maakten.
- Heb je daarover gehoord? - Er kwamen ons verhalen ter ore.
Ze zeiden dat je twee meter was en de kracht van vijf man bezat.
Mensen overdrijven graag.
- En ook dat je 100 Wraith hebt gedood. - Dat klopt wel zo ongeveer.
Op grote ellende van onze vijanden
en de reünie van vrienden die uit de dood zijn opgestaan.
O, ja.
Op de dag dat ik Chulak verliet, zei Master Bra'tac tegen me:
"Leer van je verleden, maar laat het verleden je niet hinderen. "
Dat is een goede raad.
Toch zal ik deze plek en jullie allemaal missen.
Ik zou me beledigd voelen als je het anders had gevoeld.
- Tien jaar is lang. - Het zijn 10 goede jaren geweest.
We hebben talloze vijanden verslagen en veel gevaar overwonnen.
Het was nooit saai.
We hebben hier veel bereikt,
maar nu heeft Atlantis je nodig.
Ja. Een deel van me kijkt ernaar uit om te gaan, maar...
Een ander deel van me denkt dat het te vroeg is,
dat ik mijn werk hier onafgemaakt achterlaat.
Je werk zal doorgaan, alleen ergens anders.
Er is je een grote eer verleend, kolonel Carter,
en ik vind dat je die moet omarmen.
En denk hieraan.
Hoewel we niet met je meegaan, zal SG-1 niet ver weg zijn.
Dus ik kan een bezoekje van jullie verwachten?
Niets zal me daarvan kunnen weerhouden.
Kunnen we herinneringen ophalen.
Inderdaad.
Goed.
Tijd om te gaan.
- Wat is dat? - Een selectie vruchten
uit de landen waarmee we handel drijven.
- Het leek me attent. - Wat dacht je van dom?
Echt? En wat zou jij voorstellen?
Misschien bloemen. Je kunt haar woonruimte opvrolijken.
Bloemen.
Hier, pak aan en ga.
- Kolonel Carter, welkom in Atlantis. - Dank je. Fijn om hier te zijn.
Jullie moeten weten dat ik me zeer vereerd voel met deze aanstelling.
Ik hier gekomen met volledige toewijding aan deze expeditie,
aan Atlantis en, bovenal, aan een ieder van jullie.
Ik verheug me op mijn samenwerking met jullie.
Dank je.
- Goede toespraak. - Dank je.
Ik doe het ook bij trouwpartijen en prijsuitreikingen.
Boek vroeg om teleurstelling te verkomen.
- Zullen we naar je verblijf gaan? - Ja.
- Rodney. - Sam.
Prikt, hè?
Wat hebben jullie al die jaren gedaan?
O, eten, drinken,
Wraith doden.
We hebben ze zo vaak geraakt dat ik de tel kwijt ben.
We hebben er heel wat gedood.
Om het niet over de 12 Darts te hebben.
We zijn gewapend, mobiel
en krijgen af en toe goede informatie.
Lijkt me een leuke missie.
Maar er zijn offers geweest.
O, ja? Wat bedoel je?
Vijf van ons kwamen levend uit die grot.
Maar we hebben Marika verloren bij de eerste aanval tegen de Wraith,
en toen Hemi vorig jaar.
Dat is niet makkelijk geweest.
We hebben niet veel, maar passen ons aan.
Soms is het niet genoeg.
Misschien kan ik helpen. We hebben de mankracht en uitrusting.
Mijn vrienden en ik, we kunnen...
Op Marika en Hemi.
- Op Marika en Hemi. - Op Marika en Hemi.
Dank je.
Hé, Rodney. Kom binnen.
Ik heb iets meegenomen om het hier wat op te vrolijken.
Dank je. Dat is heel lief. Daar staat een vaas.
O, kolonel Sheppard heeft dat gebracht.
Blijkbaar is het een verzameling vruchten
uit de werelden van onze verschillende handelspartners.
Ik vond het een echt attent gebaar.
O, kloot...
Luister, ik kwam alleen...
Ik kwam langs om je op Atlantis te verwelkomen,
en te zien of je wat nodig hebt.
Heb ik al gezegd dat ik een vriendin heb?
- Sorry, wat? - Ik heb een vriendin.
Ik zeg het alleen omdat je nu hier bent
en we veel meer zullen moeten samenwerken
- en dat met ons verleden... - Ons verleden?
De onbeantwoorde liefde die boven ons hoofd hing
voor ik weet niet hoe lang.
- Rodney. - Het moet leuk blijven
tussen ons, snap je?
Zoals het nu is.
Rodney, ik red me heus wel.
O, natuurlijk. Ik ook. Ik wil alleen... Met jou...
Ik heb gehoord dat je de leiding hebt.
Ronon, dit is kolonel Carter. Sam, dit is Ronon.
- Hij is... - Satedan, en lid van jullie team.
Natuurlijk. Wat kan ik voor je doen?
Ik wil vrienden naar Atlantis halen
en blijkbaar heb ik jouw toestemming nodig.
Helaas weerhouden nieuwe veiligheidsprocedures me ervan
voorlopig bezoek van andere werelden aan Atlantis toe te staan.
- Op wiens gezag? - Het was een opdracht van de IOA.
- Ze hoeven het niet te weten. - Ronon, ze is...
Je begrijpt toch wel in wat voor hachelijke situatie we zitten?
De locatie van deze basis moet absoluut geheim blijven.
Dat gebeurt ook. Het zijn mijn mensen. Ik sta voor ze in.
Vast, maar we bevinden ons nu op een nieuwe planeet
met nieuwe regels.
En een nieuwe leidinggevende.
Weir zou nooit aan me getwijfeld hebben.
Ten eerste twijfel ik niet aan je.
Deze nieuwe maatregelen gelden voor iedereen op deze basis.
En ten tweede,
ben ik Dr. Weir niet.
Wauw.
- Is hij altijd zo? - Nee, nee...
Nee, hij was zelfs in een goede bui.
Oké. Probeer het samen en keren.
- Werk eraan. - Hoi.
- Dat was snel. - Ja, dat zei ik toch.
Je had de tijd kunnen nemen. We vinden het leuk hier.
We overwegen nog een paar dagen te blijven.
Waar gaan jullie dan heen?
Waar dan ook.
Dat is het leuke als je nergens aan gebonden bent.
Je gaat waar je naartoe wilt en je vertrekt wanneer je ongewenst bent.
Ik had gehoopt dat m'n mensen
wat gastvrijer zouden zijn, maar...
Maak je geen zorgen. Ik begrijp het.
Niet iedereen wordt uitgenodigd naar Atlantis te komen.
Kijk niet zo verbaasd.
We reizen net zoveel in dit sterrenstelsel rond
en dan hoor je geruchten
over nieuwe mensen in de stad van de Ouden
en een renner die zich bij hen voegde.
Het spijt me.
Ik wou dat ik direct eerlijk tegen je had kunnen zijn.
Ze vertrouwden je en je hebt bewezen hen waardig te zijn.
- Ik had niets anders verwacht. - Ja, maar toch...
Denk je dat ze een uitzondering maken omdat jij het vraagt?
- Ik ben hun vriend. - Nee.
Je bent hun bondgenoot. Hun gast.
Ik, Rakai, Ara, wij zijn je vrienden.
Ik betwijfel niet dat ze goed zijn.
Ze hielpen je toen het nodig was en ik begrijp
dat ze de meeste Wraiths hebben gepakt.
Dat moet je respecteren.
Maar dat houdt niet in dat je je verplicht.
Ik vind, nu we weer samen zijn,
dat je bij ons hoort.
- Nogal indrukwekkend, hè? - Eerlijk gezegd, wat overweldigend.
Dat iemand met jouw staat dat zegt, betekent iets.
Weet je, John, je naam stond op de kandidatenlijst.
Ja, ik weet het.
Ik zag wat politiek en bureaucratie met Elizabeth deden.
Ik benijdde haar niet. Ik benijd jou niet.
Bedankt.
Voor de meesten van ons is dat gedoe met Elizabeth niet voorbij.
Ze is daar nog steeds.
Geloof je echt dat ze nog zou kunnen leven?
- Dat weet je maar op één manier. - Je stelt voor dat we teruggaan.
Dat hadden we eerder moeten doen, maar de IOA werkte me tegen.
Nu jij de leiding hebt, kun je me misschien toestemming geven.
Sorry, het is te gevaarlijk.
Niet gevaarlijker dan de laatste keer.
Andere omstandigheden.
Bovendien had je toen een voordeel, nu niet.
Zij was degene die ons dat voordeel bood.
We zijn alleen hier door wat zij deed.
Alsof ik dat niet weet.
En ik laat niet graag iemand achter,
net zomin als jij.
Maar ik ga jou, of wie ook, niet op een zelfmoordmissie sturen.
Kom bij me met een plan,
dat ook maar een minimale kans van slagen heeft, en ik zal het overwegen.
Behalve dat, John, gaat het niet door.
Ik kan niets doen.
Oké, dan.
- Je lijkt er niet bij te zijn vandaag. - Nee, het gaat prima.
- Wat is er? - Niets. Ik zei toch dat het prima gaat.
Goed dan. Laten we met de training doorgaan.
Er is niets aan de hand.
Hou op me te slaan.
God. Ik zal het zeggen.
Ik denk eraan uit Atlantis weg te gaan.
Waar kun je naartoe?
Moet je dan echt kiezen
tussen Atlantis en je Satedan-vrienden?
Ze zijn meer dan vrienden, Teyla. Ze zijn familie.
We zijn er altijd voor elkaar geweest.
- Je zou het niet begrijpen. - Integendeel.
Mijn mede-Anthosians verlaten voor een thuis hier in Atlantis
was een heel moeilijke beslissing.
Ik was hun leider.
Voor sommigen de enige leider die ze kenden.
En ondanks het feit dat ik bijna met de Stargate meeging,
waren er momenten dat ik vond dat ik ze verraadde.
- Nou en? Ben je eroverheen? - Nee.
Ik twijfel soms nog aan mijn beslissing.
Maar dan denk ik eraan dat ik mijn volk hier beter kan helpen
en de rest van de mensen in het stelsel dan ik ooit in mijn thuisland zou kunnen.
- Teyla heeft je al gesproken, hè? - Ja, we hebben gebabbeld.
- Zeg maar. - Wat?
Wat je te zeggen hebt.
- Ik ga niets zeggen. - Echt niet?
Dat hoeft niet, want je weet het al.
Dat je een waardevol lid van het team bent
en dat we moeilijk een ander voor jou kunnen vinden.
En dat je denkt terug te gaan
om iets te zoeken dat je kwijt bent, maar je kunt nergens naar terug.
Sateda is weg en vluchten met je vrienden
brengt dat niet terug.
- Ga je dat niet zeggen? - Dat hoeft niet.
Dit gaat niet over mij en het verleden terughalen.
- Wat is het dan? - Ze hebben me nodig.
Dat was altijd al zo. Ik zorgde voor hen,
bood ze een thuis wanneer we ten strijde trokken.
Je bent maar in je eentje, Ronon. Je kunt ze niet voor eeuwig beschermen.
Waarschijnlijk niet.
Maar daarom zijn jullie belangrijk.
We hebben informatie over een Wraith-doelwit.
De Wraiths en de Replicators zijn elkaar
nu aan het bevechten.
Ik denk dat het ongunstig is nu iets tegen hen te doen.
Ik denk dat je van gedachten verandert als je de details hoort.
- Laat maar horen. - Nog niet.
Ik wil dat Tyre, Ara en Rakai hieraan meedoen.
Wil je een Wraith-lab aanvallen?
Sorry, maar dat is een idioot idee.
Er worden daar wapens getest.
Ik heb gehoord dat het onderbemand is.
We weten dat de Wraiths overal worden aangevallen.
Ze hebben niet genoeg manschappen om alles te bewaken.
Ze zei "onderbemand" en niet "onbemand".
- Dat is een groot verschil. - Doet er niet toe. We kunnen het aan.
Waarom heb je dan onze hulp nodig?
Hebben we niet.
Maar wel om daar weg te komen als we klaar zijn.
Ik begrijp het. We zijn jullie aangewezen chauffeurs.
Dit is ons doel.
Het is een halve dag te voet vanaf de poort.
Met een schip kunnen we er makkelijker in en uit
voordat er versterking arriveert.
Maak je geen zorgen. Je hoeft alleen te vliegen. Wij doen het voetwerk.
Dat is erg attent van je, maar als we meedoen, dan voor honderd procent.
Maar waarom zouden we? Natuurlijk is het geweldig
Wraith-technologie te hebben,
maar alleen als je toevallig een voorraad tegenkomt,
- of het via eBay kunt kopen, maar... - Wat hij probeert te zeggen,
is dat we wellicht ons leven niet willen wagen
voor zoiets.
Misschien moeten we de Replicators en de Wraiths een paar maanden
met elkaar laten vechten en het dan bij de lunch bespreken.
Waar ze nu in het lab ook aan werken,
is een manier om de Replicator-aanvalscode uit te schakelen.
- Is zoiets wel mogelijk? - De code is eerder gedeactiveerd.
Wie weet? Misschien wel door de Wraiths.
- Dat kunnen we niet laten gebeuren. - Nee.
Als de oorlog met de Replicators ophoudt, kunnen de Wraiths
hun aandacht weer op het hele heelal richten.
Dus...
Doe je mee?
Je maten lijken me bekwaam genoeg,
maar als ik dit doe, wil ik het niet onvoorbereid doen
en deze operatie in gevaar brengen en, o ja, ons.
Ze doen dit niet voor het eerst, John.
Misschien wel't eerst in gezelschap
en ik wil niet dat het op een wedstrijd uitdraait.
Ik hou mijn groep onder controle. Jij de jouwe.
Wat ik er nog van weet, was het ook jouw groep.
Ja...
Luister, ik wilde dit nog niet zeggen, maar ik heb mijn beslissing genomen.
Na deze operatie vertrek ik uit Atlantis.
Kom binnen.
Aan het pakken?
Ja.
Doordat je al je spullen hier bracht,
dacht ik dat je Atlantis als je thuis beschouwde.
- Dat je hier gelukkig was. - Ja, dat was ik ook.
Dat ben ik.
Je vrienden maken zich zorgen om je.
Dat moeten ze niet doen. Ik kan voor mezelf zorgen.
Daar gaat het niet om.
Toen je instemde bij Atlantis te komen,
werd je een deel van iets.
Of je't leuk vindt of niet, je hebt hier 'n basis.
Mensen die om je geven, die afhankelijk van je zijn.
Weglopen zou wel eens moeilijker kunnen zijn dan je denkt.
Ik loop niet weg.
Al zit ik niet in Sheppards team,
ik wil wel Atlantis helpen of mijn leven voor jullie wagen.
Ik betwijfel je loyaliteit niet, alleen of het wel wijs is weg te gaan
als je Atlantis niet in de steek wilt laten.
Samenwerken met jou en je vrienden kan moeilijk zijn.
Daar komen we straks wel achter, toch?
Ik wil dat je je beslissing om weg te gaan, opnieuw overdenkt.
En als ik dat niet doe,
gezien alles wat ik over Atlantis weet,
ga je dan proberen me tegen te houden?
Ik hoop dat het niet zover komt.
Zet ons bij het zuidpunt af.
Er is minder verzet als we via de achterkant gaan.
Begrepen.
Als we binnentrekken, nemen wij de leiding. Zorg voor dekking.
Weet je waar je naartoe gaat?
Ons doel bevindt zich ergens op het tweede niveau.
Kun je wat preciezer zijn?
We hebben geen tekening, als je dat soms bedoelt.
Het hele tweede niveau is een streng bewaakte sector.
Als je niet zeker bent, zou het dan averechts werken
als we je volgen?
Zo is het beter. Deze Wraith-gebouwen zijn erg verwarrend.
We weten wat we zoeken.
En wij soms niet? Dit is niet onze eerste operatie, weet je.
Echt? Hoeveel Wraiths heb je in een man tegen man gevecht gedood?
- Dat is hier niet aan de orde. - Dat dacht ik ook.
We hebben hele Wraith-schepen gepakt.
- Vergeleken bij ons zijn jullie amateurs. - Kalm aan.
Als we niet leuk kunnen samenwerken, laten we het dan niet doen.
We moeten in heel korte tijd een grote afstand afleggen,
dus we volgen je wel.
Op het tweede niveau splitsen we ons op in twee teams.
Vind je dat goed?
- Ja. - Mooi.
Naderen doelwitlocatie.
Dit is het.
- Schiet op. - Ik heb hem.
Iedereen naar binnen.
Wij gaan die kant op. Jullie die kant.
- Neem contact op als je iets vindt. - Ja.
Succes.
Ronon.
Kom op.
Wat denk je? Testvoorwerpen?
Of de Wraith-versie van een verkoopautomaat.
Ik wil dit niet graag zeggen, maar we kunnen ze niet helpen.
We moeten verder.
Juist.
Het gaat veel te rustig en makkelijk.
Ik hou daar wel van. Leuk voor de verandering.
Wraiths.
Ronon, wacht.
Ronnie, open die deur.
Laat maar zitten.
Toe, het werkte voor hem.
Het is me gelukt.
Godzijdank zijn jullie drie het. Ze hebben Teyla en Sheppard en...
Neem hem mee.
Wie is nu de amateur?
Ronon, wat is er gebeurd?
Ik moet direct kolonel Carter spreken.
- John, alles goed? - Een kleine kater.
Het is een goed teken dat Ronon en zijn maten niet hier zijn.
Niet echt.
Daarom zijn we hier.
- Ze hebben ons erin geluisd. - Wat bedoel je?
Ik kwam ze tegen toen ik probeerde... Toen ik strategisch wilde terugtrekken.
- Ze verdoofden me. - Weet je het zeker?
Zoiets kun je moeilijk verkeerd interpreteren.
- Was Ronon bij hen? - Ik heb hem niet gezien.
Die.
Wacht, jongens.
Rodney.
- Hou je taai, Rodney. - Ik doe mijn best.
Ik zei dat het goed met me gaat.
Ik wilde Sheppard oproepen,
maar kreeg geen reactie van hem, Teyla of McKay.
- En de Satedans? - We raakten gescheiden.
- De Wraiths hebben hen vast ook. - Dus geen makkie, deze operatie.
We zijn van steun overgegaan op redden en terughalen.
- Dr. Zelenka, maak 'n Jumper klaar. - Ja, kolonel.
Ze zullen ons verwachten.
Maak er maar twee Jumpers van.
Mag ik misschien weten waar we heen gaan?
Ik hou niet van verrassingen.
Ik keek vroeger al naar m'n kerscadeautjes
omdat ik zo zenuwachtig was.
- Ik weet nog een keer... - We hebben je hulp nodig.
Waarmee?
Je knoeide met de basiscode van de Replicators.
Ik weet niet waarover je het hebt.
Ik heb misschien wat aangepast. Nou en?
Dit is niet de eerste keer dat ze ons uitdagen.
Dus de Wraiths hebben de aanvalscode gedeactiveerd.
Duizenden jaren geleden hadden we de Ouden verslagen.
Het sterrenstelsel was van ons en toen verschenen die dingen.
- Je bent vast geen groot fan... - Walgelijk.
Ze leven niet eens.
Je kunt ze niet eten, dus waardeloos.
Het zijn machines. Machines kun je herprogrammeren.
Mooi. Wat wil je dan van mij?
We hebben geprobeerd het deactivatievirus weer te uploaden.
Onze pogingen hadden geen succes.
We moeten jouw veranderingen ongedaan maken
zodat het virus weer effect heeft.
Natuurlijk. Ik snap het.
Maar dat kan gevaarlijk zijn.
Het testvoorwerp zal het je makkelijker maken.
Testvoorwerp?
Een Replicator.
O, mijn god.
Ik wil dat je weet
dat wanneer het tijd is
ik je beslissing over je toekomst met ons zal respecteren.
Misschien is dit wel de enige operatie die we samen doen.
Dan moeten we er het beste van maken.
Dr. McKay, hoe verloopt uw werk?
Het gaat wat langzaam.
De basiscode terugstellen
is niet iets wat je op een avond doet.
Kolonel Sheppard en Teyla zullen het jammer vinden dit te horen.
Ik zorg ervoor.
Ik denk dat ik het veel eerder klaar kan hebben.
Ik snap dat je het wilt vertragen in de hoop
dat je mensen dan tijd hebben tot redding te komen.
Ik heb zelfs net vernomen dat ze onderweg zijn.
Maar we zijn klaar voor ze.
- Oké, ze gaan weg. - Bedankt, Jumper 2.
- Breng ons erin, luitenant. - Ja, kolonel.
Vooruit.
Achter deze muur zit een relais.
- Alles oké? - Het werd tijd.
Nog even en we hadden ons zelf moeten redden.
Kon Ronon terug naar Atlantis komen?
- Ja. - Waar is hij?
We splitsten ons op om meer terrein te beslaan.
Beveilig de ingang. Vooruit.
Oké, kom op, weg hier.
Waar hou je ze vast?
Waarom vraag je dat je vrienden niet?
- Alles veilig. - Je had me kunnen raken.
O, nee. O...
Laten we Ronon gaan zoeken.
Zorg voor hem.
Zijn jullie Wraith-aanbidders?
- Je moet begrijpen dat... - Na wat ze met Sateda deden?
Sateda is weg en ook de levens die we kenden.
We hadden een keuze.
Sterven met het verleden of leven voor de toekomst.
- Wat hebben ze met jullie gedaan? - We kregen
het geschenk van het eeuwige leven.
Je kunt hetzelfde krijgen als je het wilt aanvaarden.
We hebben ons eerst verzet. Maar de Wraiths waren vastbesloten.
Ze lieten ons onze toekomst zien.
Ze lieten ons het levenseinde voelen,
gingen tot het uiterste, zodat we de waarheid konden zien,
en brachten ons terug.
Ze lieten het ons keer op keer zien...
- Totdat ze jullie hadden gebroken. - Tot we de waarheid aanvaardden.
En hun geschenk.
Ronon, voeg je bij ons.
- Jullie zijn krankzinnig. - Laat je trots je niet hinderen.
Zoals bij Marika en Hemi.
Ze stierven niet tijdens de vlucht, hè?
Ze zijn vermoord. Ze wilden niet.
Ze zijn vermoord door hun eigen koppigheid.
Bega niet dezelfde fout. Voeg je bij ons.
Nee. Nooit.
Vlucht, ontsnap nu het nog kan,
want de volgende keer zijn we geen vrienden meer.
Er komt geen volgende keer.
- We maken het af als ware Satedans. - Jullie zijn geen Satedans.
Rakai, nee.
- Over eer gesproken. - Geen wapens.
Is er niet genoeg gemoord?
Hè?
Ronon, waar zijn je vrienden?
Hier.
Laten we naar huis gaan.
- Is dat mijn schilderij? - Ja.
- Rodney wilde dat je het terugkreeg. - Ik heb het hem niet gegeven.
Hij nam het mee omdat hij dacht dat je het achterliet.
Hoe voel je je?
- Prima. - Fijn dat je weer terug bent.
Bedankt. Het is fijn terug te zijn.